Ni Hao!

Eigenlijk had dit verhaal er al een tijdje eerder op moeten staan, maar zoals waarschijnlijk sommige van jullie al weten is het nogal verkeerd gelopen.
Ik zal beginnen bij het begin. In Thailand ben ik de laatste avond in een hotel verbleven. Leker bijgekomen en de volgende ochtend was mijn vlucht.
Ik ben naar het airport gereden met een busje en 3 uur voordat mijn vlucht vertrok ben ik gaan inchecken. Daar vertelde een hele changrijnige vrouw dat ik China niet inkon en dat ik weg moest, omdat de volgende aan de beurt was.
Ik was verbaasd en wilde weten waarom. Ze vertelde me dat ik een visum nodig had om naar China te gaan, maar die had ik dus niet. In Nederland had ik nog zo duidelijk aan de organisatie gevraagd of ik het nodig had ofniet, maar daar zeiden ze dat het echt niet nodig was. Nou mooi wel dus.
Ik wist dat ik mijn vlucht ging missen, mijn geld kwijt was en niet nar China kon.
Toen ben ik naar een hele hoop balies gelopen om te vragen of ze me wilde helpen. Nou niemand wilde me helpen, maar eindelijk vond ik iemand die dat wel wilde doen.
Ze vertelde me dat ik naar de Chinese ambassade moest om een visum aan te vragen. Helaas was het zondag dus kon ik niet gaan op die dag. Ik ben maar terug naar het hotel gegaan waar ik de afgelopen nacht ook had geslapen en ben gaan kijken of ik vanalles kon regelen.
De volgende ochtend ben ik al vroeg naar de ambassadevertrokken en tot mijn verbazing was het heel erg druk. Mensen lagenvoor de deur te slapen omdat ze de eerste wilde zijn.
Na allerlei formulieren te hebben ingevuld en lang gewacht te hebben was ik eindelijk aan de beurt. Het begon meteen al heel erg moeizaam. Ze konden me geen visum geven, omdat ik geen vlucht kon laten zien. Maar ik vertelde hun natuurlijk dat ik die al gemist had.
Dat wilde ze maar niet begrijpen. Uiteindelijk na heel lang zeuren zei ze me dat ze me niet kon helpen en dat de volgende aan de beurt was. Natuurlijk wilde ik heel graag een visum dus vroeg of ze me echt niet iets kon helpen.
Ze maakte een telefoontje en heeft daarmee dus de beveiliging gebeld. Zij hebben me aan mijn arm naar buiten gezet. Fijn was dat. Ik voelde me erg rot en wist echt niet meer wat ik nog meer kon doen om een Chinees visum te krijgen.
Ik ben terug gegaan naar het hotel, de vlucht naar huis omgeboekt. Mijn visum van Thailand liep namelijk af, dus Thailand moest ik sowieso uit.
Daar zat ik dan. In het vliegtuig terug naar huis. Dat was absoluut niet wat ik ervan gedacht had. Maar natuurlijk zitten er ook wel eens dingen niet mee en moet ik maar accepteren, haha.

Nou, na een hoop geregel in Nederland heb ik het dan toch weer voor elkaar gekregen om naar China te gaan en ben ik er dus alsnog. Ik ben heel blij natuurlijk !!! Nou genoeg over dat probleem, nu ben ik dus in China.
Mijn vlucht hier naar toe is allemaal helemaal goed gegaan. Ik ben gevlogen van Brussel naar Amsterdam. Daar had ik een stop van ongeveer een uur of 2. Toen vloog ik vanuit Amsterdam naar Beijing. (Peking) Daar heb ik enorm lang op het vliegveld moeten wachten. Bijna de hele dag. Dat was echt extreem vermoeiend en daar begon de chinese gewoonte al om foto's van me te maken. Iedereen wilde een foto van me en sommige maakte de foto's 'stiekem' en sommige vroegen of ik op de foto wilde.
Vanuit Beijing ben ik eindelijk naar mijn eindbestemming gevlogen en dat was Chengdu. Eenmaal aangekomen ben ik met een busje naar mijn hostel gegaan en de eerste indruk van Chengdu was, dat het heeeel groot en indrukwekkend is. Helemaal niet wat ik had gedacht over China. Hele hoge gebouwen, veel leven 's avonds en heel ontwikkeld.
De eerste week heb ik in een hostel geslapen. Ik ben meteen de tweede avond uitgeweest met een hele grote groep die ik in het hostel heb leren kennen. Een jongen vertelde dat de bareigenaar naar het hostel was gekomen om te vragen of wij die avond uit wilde gaan in zijn club. In China is het een gevoel van status en geld om westerse mensen in je club te hebben. Dus hij vroeg ons om gratis te komen feesten. We kregen gratis drinken, fruit etc. Natuurlijk wilde we dat niet afslaan en vonden we het allemaal leuk om en kijkje te nemen in het Chinese uitgaansleven.
De rest van de week heb ik een hoop gezien in en rondom Chengdu. We zijn onder andere naar de Giant Buddha gegaan. Dat was echt een enorme toeristisch attractie. Ook zijn we naar people's park geweest. Dat was een leuk park waar iedereen op muziek aan het dansen is.
De hele week heb ik alleen maar typische Chinese dingen gegeten, zoals noodles dumplings en allemaal Chinese gerechten. De Chinese gewoontes zijn wel heel vreemd. Dat was een cultuur shock toen ik hier kwam. De Chinezen rochelen en spugen de hele dag door overal. Ze smakken tijdens het eten en boeren tijdens het eten. Ook de Chinese wc is echt een ramp. Gewoon een gat in de grond en heeeel vies.....
De rest van de week hebben we een hoop gezien en vaak uitgeweest met een hele groep met mensen van over de hele wereld. Dat was erg leuk!
Afgelopen weekend zijn we naar een van de mooiste plekken op aarde geweest. We hebben gehoord dat deze plek in de top 25 staat van swerelds mooiste plekken. Daar moesten we dus naartoe. De busrit was 10 uur lang. Niet 10 uur omdat het zo ver weg is, maar 10 uur omdat de mensen hier rijden als gekken. Ze rijden niet harder als 60 km per uur en de wegen zijn heel hobbelig. Ze toeteren om alles en iedereen, dus slapen in de bus lukt ook niet.
Maar na de 10 uur waren we eindelijk in de vallei aangekomen. Het was gelukkig de moeite waard. Het was echt heel erg mooi en gelukkig hadden we een goed weekend uitgekozen omdat het niet heel koud was overdag omdat de zon scheen. 'S avonds was het echt niet meer normaal. We hadden gelukkig elektrische dekens en konden ons 's nachts gelukkig daarmee warm houden. Maar als je uit je bed kwam was het niet meer om uit te houden.
Maar na een heel mooi weekend moesten er toch echt weer aan geloven om weer in de bus terug te gaan.

Dit was het einde van Thailand en gelukkig alsnog het begin van China.

Dinsdag ochtend ben ik vertrokken naar de Panda Base in Ya'an. Dat was ongeveer 3 uur rijden van Chengdu, dus dat was gelukkig wel te doen.
Vandaag heb ik mijn eerste dag als vrijwilliger achter de rug. Dit is echt heel erg leuk om te doen. We mogen heel dichtbij de panda's komen maar niet te dichtbij, want ze zijn heel erg gevaarlijk. 'S morgens maken we de verblijven binnen schoon en ook buiten en geven we ze eten en verder gedurende de dag doen we de dingen die nodig zijn en geven we ze nog 3 of 4 keer per dag extra eten. Jammer genoeg mogen we ze niet aanraken of vasthouden, want daar zijn ze te gevaarlijk voor en dat is waarschijnlijk niet goed voor de panda's als te veel mensen ze vasthouden.

Gelukkig kan ik alsnog een reisverhaal plaatsen over China, wel een beetje later dan verwacht maar dat maakt nu niet meer uit. China maakt dat wel weer goed.

Waarschijnlijk tot over een weekje!
She She (dankjewel) voor het lezen!

Doeeeeeeeeeeeei, dikke kus van mij !