vijfde, zesde, zevende en achtste week in Zuid-Afrika

Hallo iedereen!

Waar moet ik beginnen?
Het is nu alweer een maand geleden dat ik voor het laatst een verhaal heb getypt. Ik zal proberen zo veel mogelijk te vertellen, maar sommige dingen vergeet je zo snel omdat je zoveel leuke dingen meemaakt.

13 mei vloog ik van Johannesburg naar een klein plaatsje iets noordelijker Phalaborwa. Ik moest al lachen toen ik aankwam. Ik vloog met een klein vliegtuigje waar maximaal 30 mensen in passen en toen ik aankwam op het airport leek het net hotel. Een mooi resort, het was heel klein en heel schattig aangekleed.
Ik werd opgehaald door de chauffeur en hij bracht me naar de plek waar het project was. Uit het niets sloegen we de weg af, een klein bospaadje op en na een kwartier daar rijden kwamen we aan op een plek met de naam Riverside. Een groot stuk land vol met dieren en vlak aan de rivier.
Ik kwam meteen aan op de goeie dag want ze hielden een grote barbeque (braai). Ik leerde iedereen kennen en het voelde meteen alsof ik een van de familie was.
De dagen erna was allemaal erg wennen. Iederen wist al hoe het systeem in elkaar zat. Maar na een paar dagen kreeg ik het allemaal te pakken en werd het met de dag leuker.
Het is een groot centrum waar ze dieren opvangen als het weesjes zijn of als er op ze gejaagd zijn of als ze gewond zijn etc. Vervolgens gaan de dieren door een lang proces heen. Ze worden getest op allerlei aandoeningen en dan gaan ze een introductie verblijf in. Daar leren ze andere aapjes van dezelfde soort kennen. Daar blijven ze vervolgens een hele periode en dan wordt de deur open gedaan en kunnen ze een groter verblijf in.
Als ze daar lang genoeg verbleven hebben en de organisatie heeft genoeg geld kunnen ze een troep van zo'n 25 tot 35 aapjes vrijlaten in het wild.
Dus dit project is heel erg bezig om alles zo natuurlijk mogelijk te houden en wil heel graag dat alle aapjes weer terug het wild in kunnen.
Ook komen er babytjes binnen. Die moeten wij verzorgen.
We moeten ze hun melkfles geven en ze slapen in een reisbox mee naar onze kamer. Daar slapen ze dan ook 's nachts. En alle aapjes zijn zo lief.
Wel is het zo met de meerkat en baviaan dat zij jou uitkiezen als 'vriendje' en niet andersom. Dus in het begin testen ze je heel erg uit en kijken ze hoever ze kunnen gaan. Maar als je niet zenuwachtig bent dan hebben ze dat snel door.

'S middags gingen we vaker naar het zwembad vlak bij de rivier en daar namen we meestal 4 of 5 bavianen mee naar toe om ze lekker te laten rondrennen.
Wel moesten we sommige dagen uitkijken, omdat er vlak bij onze slaapverblijven nijlpaarden kwamen. Dus 's avonds in ons bed kon je ze van heel dichtbij horen.
Verder gedurende de dag moesten we alle kooien voorzien van eten en alle kooien moesten worden schoongemaakt. Als we naar binnen gingen sprongen meteen alle aapjes op je en kruipen ze in je kleren omdat dat lekker warm is.
Toch raar om te beseffen dat je echt met aapjes kan werken. Verder hadden we ook bushbabies, kippen en een haan, duikers (soort klein rendier), landschildpadden, struisvogels, eekhoorntjesen6 honden.

Een ander super leuk ding was, dat ik, degene die de plek runde, mocht helpen met operaties van de aapjes. Sommige aapjes kwamen binnen met hele grote verwondingen en die moesten echt geopereerd worden. Gelukkig was ik lang genoeg om dat nog te kunnen zien. Heb in totaal 3 operaties gedaan. Mocht helpen met hechtingen zetten, verdoven etc.
Dat is denk ik wel een van de weinige plekken waar het zomaar mag, maar Bob (de man van Riverside) vertrouwde mij en sommige andere vrijwilligers daarin.

Ook ben ik gedurende mijn verblijf nog 2 keer op een trip gegaan. Ik ben in het bekende Kruger National Park geweest, wat echt super leuk was! Helaas heb ik 1 dier van de Big 5 niet gezien maar dat maakte me niet meer uit. Zo'n safari was echt zo leuk dat het niet echt uit maakt welke dieren je ziet.
Een andere dag heb ik een Panorama route gedaan. Dat houdt in dat je naar de mooiste plekken daar in de buurt gaat. En het was ook echt heel mooi. Die dag heb ik ook de Big Swing gedaan. (de grote schommel) Het was een soort bungeejump maar dan achterover vallen.
Het was wel echt super leuk om te doen! Maar wel echt heel eng!

Uiteindelijk heb ik echt 4 super leuke weken gehad en weet ik bijna zeker dat ik daar ga terug komen, want die mensen hebben gewoon geld nodig. Ze kunnen de plek daar niet goed runnen, omdat ze geen geld van de overheid krijgen. Het enige geld dat ze krijgen is 30% van de prijs die ik aan de organisatie betaal.

Nu zit ik weer in Johannesburg en morgen ga ik alweer door naar mijn nieuwe project in Ukutula.

Dikke kuss aan jullie!

Vierde weekje in Zuid-Afrika

Sanibunani!

Counjani? Conna Counjani!
Haha, dat is hoe gaat het? met mij gaat het goed in zulu.
Afgelopen week hebben de introductie dagen gedaan samen met een aantal nieuwe vrijwilligers die aan zijn gekomen.
We zijn naar Lesedi stadje geweest. Dat was wel heel leuk. Ze hebben ons daar laten zien hoe de mensen op zijn gegroeid vanuit de verschillende stammen.
Vrijdag hebben we iedereen weer dag gezegd en zijn wij weer terug gegaan naar Soweto. De plek waar ik in het weeshuis werk.
Er zijn een aantal nieuwe meisjes meegegaan naar ons vrijwilligers plekje. We hebben ze daar alles een beetje laten zien en hoe alles werkt.
In het weekend hebben we in onze pauzes met de kinderen rondgehangen die wat ouder zijn. En elke zondag gaat de hele gemeenschap van het weeshuis naar de kerk en dan kunnen wij de mensen in de nursery weer helpen met alle kleine kinderen.
Er zijn 2 kinderen deze week begonnen op school. Ze zijn vanuit de nursery (kinderdagverblijf) naar het eerste huisje verhuisd (cottage 1) en vanaf deze week gaan ze naar school. Dat is erg leuk om te zien, want ze zijn zo blij en trots.
Elke dag maken we voor cottage 1 lunchpakketjes die ze kunnen mee nemen naar school. Dus 's morgens komen de kinderen altijd naar ons toe gerend om te knuffelen.
Dat is hier in deze plek heel veel. De kinderen vinden het altijd leuk als je naar buiten komt 's morgens ofzo. Dan komen de kinderen meteen naar je toegerend om je te knuffelen. Dat is ook zo in de nursery bij de kleine kinderen. Ze gaan allemaal juichen en gillen en dat is zo leuk!

Dinsdag ben ik met een aantal vrijwilligers naar een adoptie kliniek geweest. Dat was erg fijn om te zien.
Alle kinderen die het weeshuis inkomen worden op een dag naar deze kliniek gebracht om ingeschreven te worden. Zo worden de kinderen hopelijk geadopteerd.
We hebben de 4 jongste baby's in laten schrijven. Ze werden allemaal gecheckt of ze gezond waren etc.

Woensdag was een super leuke dag! We hebben de kinderen van de leeftijd van 3 tot 5 mee genomen naar de dierentuin.
We hebben 9 kinderen mee genomen en ze vonden het geweldig. We hebben overal dieren gezien en dat is toch een andere dierentuin als in Nederland, dus zelfs wij konden onze ogen uitkijken, haha. Maar na een tijdje werden de kinderen heel erg moe dus hebben we een aantal kinderen op onze nek gedragen en zijn we naar huis gegaan.
Maar gelukkig vonden de kinderen het super leuk en waren wij ook weer blij.
Verder is deze week nog een mevrouw in de nursery geweest. Ze leert de verzorgers hoe ze kinderen moeten onderzoeken. Ze leert ze kijken naar op welke leeftijden de kinderen sommige dingen moeten gaan doen zoals kruipen, praten en lopen.

Vandaag ben ik opgehaald op mijn project en zijn we weer terug in Johannesburg. Ik heb toch best wel erg moetenhuilen toen het tot me doordrong dat ik de kinderen hier allemaal moet verlaten.
Ze zijn allemaal zo lief en ze hebben allemaal zoveel meegemaakt. Het was zo fijn en leuk om de kinderen aan het lachen te maken en ze gewoon te knuffelen en liefde te geven. Ik vond het dus echt wel zwaar om te vertrekken, maar ik ben blij dat deze kinderen hier nu opgevangen worden en dat ze een beter leven hebben dan als ze 'thuis' bij hun ouders zouden wonen.

Zondag vlieg ik over naar een ander plekje in Zuid-Afrika, genaamd Phalaborwa. Daar ga ik naar een Monkey project (aapjes).

Nu ga ik lekker het typische drankje van Zuid-Afrika drinken. Amarulaaaaaaaa!!

Dikke kuss van mij! xxxxx

Derde weekje in Zuid-Afrika

Sanibunani!

Dit is alweer het derde weekend hier in Zuid-Afrika. De tijd gaat zo ongelofelijk snel.
Afgelopen week hebben we weer een aantal leuke dingen met de kinderen gedaan. We hebben de nagels van de meisjes gelakt. Dat was erg grappig omdat ze dan zelf heel lief gaan blazen om het te laten drogen.

We wilden heel graag naar de kerk afgelopen zondag maar helaas kon niemand ons meenemen. Dinsdag werden we opgehaald bij het weeshuis en toen zijn we terug gegaan naar Johannesburg voor een kleine tour.
We hebben een tour door Soweto gehad. We hebben het huis van Nelson Mandela gezien. Dat was wel erg speciaal en verder ook het verhaal erachter gehoord.
Ook hebben we een soort museum bezocht want daar zijn tijdens de Apartheid heel veel onschuldige kinderen gedood en het schijt erg bekend te zijn in Afrika.
Ook hebben we een oude bevolking bezocht. Zo konden we echt zien hoe hun leefde en daar hebben we ook een hele speciale lunch gegeten. Dingen als krokodil, struisvogel en een gedroogde rups.

Verder heb ik weer veel nieuwe mensen leren kennen. Weer nieuwe meisjes die ons komen helpen in het weeshuis dus dat is ook wel leuk. Dan zijn we met meer vrijwilligers en kunnen we ook meer ondernemen.
Donderdag avond zijn we trouwens met een groepje uitgeweest in Johannesburg. Dat was wel gezellig. We hebben vanalles geproefd zoals ijs met alcohol. Dat was heel vreemd voor ons maar ze doen dat hier wel meer.

Ook wilde ik graag bungee jumpen van 2 torens maar helaas was het gesloten. Ik hoop dat dat nog volgende week kan. :)
In het guesthouse in Johannesburg hebben we een beetje kunnen bij slapen, want aankomende week is weer een hele week van werken met de kinderen en dat is echt erg vermoeiend als je geen dag vrij hebt.
Hopelijk kunnen we deze week naar de dierentuin met een aantal kinderen. We hebben het al gevraagd maar ze moeten er nog even over nadenken.

Ik ga even boodschappen doen met de groep en dan moeten we weer met een propvolle taxi met dikke afrikaanse vrouwens terug naar het weeshuis, haha.

Tot volgende week :)

xxxxx

Tweede weekje in Zuid-Afrika

Sanibounani!

Dit is alweer de tweede week die nu voorbij is. De tijd gaat zo snel tijdens het reizen, dat kun je niet meer bevatten.

Afgelopen zondag hebben we deslaapkamer van de oudere kinderen bij de creche geverfd.Ze waren echt super blij en ze gingen allemaal rondrennen in hun kamer.We hebben deze week een aantal dingen beleefd. Doordeweeks wilde we gewoon werken en dan hebben we in het weekend twee dagen vrij. Dat kon alleen dit weekend. Normaal zijn we niet vrij. Maar de dagtrip-gids kon alleen doordeweeks een tour doen dus hebben we het omgewisseld.
We zijn woensdag naar Rosebank geweest. Daar hebben ze een leuk marktje waar we van allerlei souveniers hebben gekocht natuurlijk! We hebben ongeveer 3 uur doorgebracht bij de markt. De mensen willen je vanalles laten zien en aansmeren. Ze zeggen er ook altijd bij dat je een speciale prijs krijgt.
En donderdag hebben we een dagtrip gedaan. Toen zijn we samen met een gids een safari gaan doen. Dat was echt een leukste wat ik tot nu toe gedaan heb. In zo'n auto zitten en echt opzoek gaan naar de wilde dieren in het park. We hebben echt veel gezien. Zoals nijlpaarden, impala's. neushoorns, pumba's (lion king), giraffe, struisvogels en leeuwen etc. Het was echt heel leuk! En dat geeft toch wel echt het Afrika gevoel! En tijdens de rit naar huis hebben we ook nog een hele mooie zonsondergang gezien. Dat is in Afrika vaak te zijn. Helemaal als je naar een safari gaat, want daar rijdt je over de savanne's en dan is het vlak om de zon goed te zien.
Gedurende de week werken we gewoon bij de kinderen. We hebben deze week ook weer een vermoeiende week achter de rug ondanks dat we twee dagen vrij zijn geweest.
De kinderen willen alleen maar aandacht van ons en springen en trekken de hele dag aan je. De verzorgers daar zijn blij dat wij er zijn want dan kunnen hun lekker zitten en toekijken hoe alle kinderen ons altijd aanvallen, haha.
Als het niet te warm of te koud is gaan we meestal met de kinderen naar buiten. Dat vinden ze echt heel erg leuk. Ze zijn altijd blij buiten en dat is voor ons ook weer fijn.
Wel is het nog steeds moeilijk als je soms hoort wat er met de kinderen is gebeurt. Sommige moeten altijd huilen als je ze op de grond zet. Dan denken ze dat je ze afwijst.
Ook zijn ze allemaal aan het snakken om aandacht en worden ze al jaloers als je naar een ander kindje zwaait. Dus is het wel heel moeilijk om alle kinderen op hetzelfde moment tevreden te houden. We zijn nu namelijk maar 3 vrijwilligers en het zijn 30 kinderen...
Gelukkig gaan ze steeds beter naar je luisteren omdat je er wat langer bent, dus dat is wel fijn.
Gister was ook erg leuk voor ons. We zijn naar een traditionele bruiloft geweest. Echt heel anders dan in Nederland haha. De mensen hebben geen haast, dus we hebben echt 2 uur zitten wachten totdat de bruid eindelijk aankwam.
We kenden de bruid niet echt, maar ze werkte wel bij het weeshuis waar wij werken. Maar we werden behandeld als de koningin. We werden ergens naar binnen gebracht en mochten aan een tafel zitten. Dat voelde wel een beetje gek, omdat we het koppel helemaal niet kende. Maar het was wel leuk om het allemaal te zien. Ze dansen en zingen hier allemaal op muziek in allerlei kleurijke traditionele kleding. Ik ben erg blij dat we daarbij konden zijn, want het zingen en dansen hier is echt heel erg leuk om te zien.

Straks gaan we weer verder werken en nu gaan we eerst even wat boodschappen doen.

Bye Bye!

Tot snel xxxxxxx

Eerste weekje in Zuid-Afrika

Goedemiddag.

Mijn eerste week in Zuid-Afrika is weer super. Ik zal beginnen bij het begin.Ikbegon vorige week zondag met mijn reis. 10 uur 's morgen opgestaan en op naar het vliegveld.
De vlucht en tussenstop heeft in totaal 22 uur geduurd en toen arriveerde ik in Johannesburg.
Iemand kwam me oppikken en bracht ons naar een super deluxe hostel. Alles erop en eraan en hele lieve mensen. Mensen spreken hier Engels of Afrikans. Dat is het oude Nederland en dat is echt grappig om te horen. Het is heel simpel Nederlands. Zoals een lift is een hijsbakkie.
Na een nachtje slapen begon het project bij het weeshuis dan echt. We zijn de volgende dag vertrokken naar Soweto. Dat is het plaatsje waar ik voorlopig verblijf.
Meteen de eerste dag zijn we voorgesteld aan alle verzorgers van het weeshuis. Ook hebben we toen alle kindertjes ontmoet.
We verblijven op een groot terrein met allerlei huisjes, met kinderen van allerlei leeftijden. Elk huisje heeft zijn eigen leeftijd groep. Ons huisje staat er middenin, dus wij hebben veel contact met de kinderen. De kinderen hebben de leeftijd van 0 tot 18 jaar.
De eerste dag in de creche was erg zwaar. Natuurlijk omdat het werk zwaar is. (het verzorgen en zorgen voor de kinderen) Maar ook omdat de kinderen enorm zielig zijn. Ze hebben allemaal heel veel meegemaakt in hun leven. Of nog niet veel meegemaakt, maar gewoon achtergelaten door hun ouders.
Er zijn kinderen met HIV/Aids, kinderen met TBC (tubercolose) en veel kinderen die mishandeld en misbruikt zijn. Je kunt het ook heel erg aflezen aan hun gezichten dat ze toch niet zo'n leuk leventje hebben gehad tot nu toe.
Daarom is het super om hier te zijn. Ik voel echt dat ik goeds doe en de kinderen zijn met ons er bij zo veel aan het lachen en gieren. Het is fijn om ze gewoon in je armen te hebben en ze te laten lachen, omdat ze anders heel sip kijken als je ze alleen achterlaat. Ze vragen dus allemaal extreem veel om aandacht, dus aan het einde van de dag zijn we allemaal behoorblijk gebroken.
'S morgens starten we met het uitkleden en tandenpoetsen van alleskinderen. Dan worden ze allemaal gewassen.
Daarna moeten ze ingesmeerd worden met vaseline (ivm hun donkere huid) en danvoor sommigeluiers aan een aankleden.
Dan krijgen zeallemaal hun ontbijtje en dan is het tot 12.30 gewoon voorze zorgen en ze aandacht geven.
Dan eten ze 's middags nog en dan 's avonds nog. Verder is het buiten spelen etc etc.
Afgelopen vrijdag hebben we een uitstapje gemaakt met alle vrijwilligers. We zijn naar een cheetah park gegaan. Dat was echt super gaaf. We hebben ze van zo dichtbij gezien. We reden met zo'n open wagen in een groot park met allemaal dieren. Met impala's (soort bambi's), struisvogels, cheetah's, hyena's en een hoop andere dieren. We hebben dat met een leuke tourgids gedaan en hij had ons heel veel te vertellen over alles in de buurt. We zijn ook nog langs het stadion gereden waar vorig jaar de grote finale werd gespeeld. Dat was ook erg leuk om te zien. Verder zijn we nog naar een Afrikans winkeltje gegaan. Daar verkochten ze dingen als drop, stroopwafels en albert heijn ontbijtkoek. Maar ook dingen als appelmoes, die ook allemaal dezelfde namenhebben als bij ons.
Gedurende de week koken we samen met alle vrijwilligers in het huisje waar we verblijven en dat is nog steeds allemaal heel gezellig. Straks gaan we dan in dit winkelcentrum waarik zit ook even boodschappen doen.
Vandaag was trouwens een andere dag dan normaal. We zijn met alle kinderen naar het zwembad gegaan. Dat was echt super leuk om te zien. Ze kregen allemaal zwemles en ze droegen allemaal een haaien badmuts, haha.

Ik heb het dus echt heel erg naar mijn zin en de kinderen vervelen me totaal niet. Ze zijn te lief om ze achter te laten aan het einde van de dag, want dan gaan ze ons ook allemaal uitzwaaien en huilen.

Mijn computerminuutjes zijn bijna op dus ik ga stoppen. Tot snel misschien!!

Dikke kus hier uit het zonnige Zuid-Afrika!

Week nummertje 3 (China)

Ni Hao!

Nog een kort verhaaltje over mijn laatste weekje in China.
Nadat ik de laatste week weer een aantal daagjes gewerkt heb in de Panda Base ben ik weer teruggereisd naar de stad Chengdu.
Daar heb ik het weekend nog doorgebracht met andere reizigers en zaterdag middag was mijn vlucht naar huis alweer geboekt. Ik heb de Airportbus genomen naar het airport van Chengdu. Daar was het eerst even zoeken naar de internationale vluchten. Ik zag namelijk ooooveral de domestic flights (de binnenlandse vluchten). Maar uiteindelijk zag ik op een bordje staan: 'Int'. Dat was lekker duidelijk, haha. Maar gelukkig had ik het gevonden en ik kon meteen inchecken.

Het was erg leeg op het vliegveld dus er was niet veel te doen om de tijd te doodden. Dus heb maar gewoon zitten wachten totdat mijn vlucht met boarding time begon.

En daar zit je dan weer. Op naar Nederland! En toch blijft het gek om in een vliegtuig te stappen en om na een paar uur aan te komen in een ander land.

Nu ben ik alweer een paar daagjes in Nederland en me weer aan het voorbereiden voor de nieuwe en laatste reis. Zuid-Afrika !!!

Bye Bye!

Week nummertje 2 (China)

Joehoe allemaal!

Afgelopen week heb ik de hele week gewerkt op de panda basis. Ik werk samen met een Nederlands meisje bij een verblijf van de panda's. Het is een soort dierentuin voor toeristen. Er zijn 3 verblijven. Eenverblijfheeft panda's die net geboren zijn tot ongeveer een half jaar oud. Dat zijn natuurlijk de schattigste. Dat heet de kindergarten(soort creche). Een ander verblijf heeft panda's die vanuit de kindergarten te oud worden. Deze panda's zijn ook gewoon in dit park opgegroeid. En als laatste is er nog een met panda's die van overal komen. Die zijn getransporteerd naar dit centrum en die leven nu hier. Voor die laatste werk ik. Het verblijf waar ik werk bestaat uit 5 verschillende panda's en ze hebben allemaal zo hun eigen ding. Er zit er bijvoorbeeld eentje bij die graag in de modder rolt. Nou je raadt het al, dat hok heeft ook het meeste tijd nodig met schoonmaken. Die maakt er echt een bende van.
Dan is er ook nog een panda waarvan ze denken dat ze zwanger is. Ze weten dat pas zeker na een paar maanden, omdat ze dan anders gaan doen. Ze eten niet meer en bewegen niet zoals ze dat normaal gesproken doen.
Wel heb ik heel erg geluk dat ik in dit verblijf de panda's mag verzorgen, omdat wij ze ook echt mogen voeren. We mogen dichtbij komen en ze aanraken. In andere verblijven zijn de keepers iets strenger en daar gooien ze het eten bijvoorbeeld gewoon de hokken in.
Je kunt wel heel goed zien dat de panda's hier een goed leventje hebben. De keepers proberen alles zo natuurlijk mogelijk te houden, hoe de panda's het ook in de natuur zouden moeten ervaren. Ze hebben een groot buitenverblijf, dus te weinig ruimte is er niet.
Sommige dagen zijn er wat andere vrijwilligers die ons helpen, maar die zijn er meestel alleen voor een dagje. Dan zijn ze op rondreis.
Vandaag is het heel erg warm hier. De zon schijnten daardoor is het bijvoorbeeld ook heel erg druk in het park. Wel leuk daaraan is, is dat ik dan met mijn vrijwilligerspasje overal door mag lopen. Ook bij de plekken waar staat: 'Staff Only!' haha.
Afgelopen weekend zijn we even ontsnapt aan het werken met de panda's en zijn we met een groepje teruggereisd naar Chengdu. Weer iets heel anders natuurlijk, omdat het zo'n grote stad is moesten we wel weer even wennen. We zijn zaterdags naar een leuke avond markt geweest, met heel veel souveniers en typische Chinese dingen. Dat was erg gezellig.
Verder hebben we een beetje uitgerust en lekker geslapen op wat minder harde bedden..
Op zondag zijn we weer terug gereisd en dat was natuurlijk weer een avontuur. Het meisje dat ons in de panda base begeleid bleef in Chengdu, omdat ze nieuwe vrijwilligers moest oppikken. Dat betekende dus dat we de trip alleen moesten doen. Opzich zou je denken dat dat prima moet gaan, maar geen enkele Chinees kan hier Engels. Dat is in sommige gevallen dus best wel lastig.
We zijn vertrokken in Chengdu bij het busstation. Dat was al een belevenis. Chinese mensen zijn heel erg gewend om overal voor te dringen. Niemand kijkt raar op als er een hele rij staat en mensen voegen zich voor aan de rij toe.
Eindelijk zaten we in de bus en dat duurde ongeveer 2 uur. Toen kwamen we aan in Ya'an stad, maar toen waren we er nog niet. Vanuit daar moesten we een busje regelen die naar Bifengxia zou rijden. Dat is het dorp dat grenst aan depanda base.
We stapteneen busje in en meteen reed hij al de verkeerde kant op, maar veel heb je niet zeggen. Wehebben maar afgewacht en waren bestzenuwachtig in het busje, omdat we niet wisten waar we heen gingen. Achterafbleek het helemaal goed te gaan, want wewaren gewoon eenheelstuk omgereden en kwamen aan de andere kant van het dorp aan. Pfffjoew!
Nou, daar zijn we dus weer. Terug bij de panda's.Wel blij om weer terug te zijn, want opdepanda'sraak je niet uitgekeken!
Nu ben ik alweer eendag aan het werk en het blijft toch leukom te doen.
Over een weekje ga ik alweer naar huis en dat blijft toch gek! Maar helaas komt aan alleleuke dingen een eind.

Ik ga weer aan het werk, dus ik spreek jullie waarschijnlijk volgende week weer!
Byebye!

Dikke kussss!

Week nummertje 1 (China)

Ni Hao!

Eigenlijk had dit verhaal er al een tijdje eerder op moeten staan, maar zoals waarschijnlijk sommige van jullie al weten is het nogal verkeerd gelopen.
Ik zal beginnen bij het begin. In Thailand ben ik de laatste avond in een hotel verbleven. Leker bijgekomen en de volgende ochtend was mijn vlucht.
Ik ben naar het airport gereden met een busje en 3 uur voordat mijn vlucht vertrok ben ik gaan inchecken. Daar vertelde een hele changrijnige vrouw dat ik China niet inkon en dat ik weg moest, omdat de volgende aan de beurt was.
Ik was verbaasd en wilde weten waarom. Ze vertelde me dat ik een visum nodig had om naar China te gaan, maar die had ik dus niet. In Nederland had ik nog zo duidelijk aan de organisatie gevraagd of ik het nodig had ofniet, maar daar zeiden ze dat het echt niet nodig was. Nou mooi wel dus.
Ik wist dat ik mijn vlucht ging missen, mijn geld kwijt was en niet nar China kon.
Toen ben ik naar een hele hoop balies gelopen om te vragen of ze me wilde helpen. Nou niemand wilde me helpen, maar eindelijk vond ik iemand die dat wel wilde doen.
Ze vertelde me dat ik naar de Chinese ambassade moest om een visum aan te vragen. Helaas was het zondag dus kon ik niet gaan op die dag. Ik ben maar terug naar het hotel gegaan waar ik de afgelopen nacht ook had geslapen en ben gaan kijken of ik vanalles kon regelen.
De volgende ochtend ben ik al vroeg naar de ambassadevertrokken en tot mijn verbazing was het heel erg druk. Mensen lagenvoor de deur te slapen omdat ze de eerste wilde zijn.
Na allerlei formulieren te hebben ingevuld en lang gewacht te hebben was ik eindelijk aan de beurt. Het begon meteen al heel erg moeizaam. Ze konden me geen visum geven, omdat ik geen vlucht kon laten zien. Maar ik vertelde hun natuurlijk dat ik die al gemist had.
Dat wilde ze maar niet begrijpen. Uiteindelijk na heel lang zeuren zei ze me dat ze me niet kon helpen en dat de volgende aan de beurt was. Natuurlijk wilde ik heel graag een visum dus vroeg of ze me echt niet iets kon helpen.
Ze maakte een telefoontje en heeft daarmee dus de beveiliging gebeld. Zij hebben me aan mijn arm naar buiten gezet. Fijn was dat. Ik voelde me erg rot en wist echt niet meer wat ik nog meer kon doen om een Chinees visum te krijgen.
Ik ben terug gegaan naar het hotel, de vlucht naar huis omgeboekt. Mijn visum van Thailand liep namelijk af, dus Thailand moest ik sowieso uit.
Daar zat ik dan. In het vliegtuig terug naar huis. Dat was absoluut niet wat ik ervan gedacht had. Maar natuurlijk zitten er ook wel eens dingen niet mee en moet ik maar accepteren, haha.

Nou, na een hoop geregel in Nederland heb ik het dan toch weer voor elkaar gekregen om naar China te gaan en ben ik er dus alsnog. Ik ben heel blij natuurlijk !!! Nou genoeg over dat probleem, nu ben ik dus in China.
Mijn vlucht hier naar toe is allemaal helemaal goed gegaan. Ik ben gevlogen van Brussel naar Amsterdam. Daar had ik een stop van ongeveer een uur of 2. Toen vloog ik vanuit Amsterdam naar Beijing. (Peking) Daar heb ik enorm lang op het vliegveld moeten wachten. Bijna de hele dag. Dat was echt extreem vermoeiend en daar begon de chinese gewoonte al om foto's van me te maken. Iedereen wilde een foto van me en sommige maakte de foto's 'stiekem' en sommige vroegen of ik op de foto wilde.
Vanuit Beijing ben ik eindelijk naar mijn eindbestemming gevlogen en dat was Chengdu. Eenmaal aangekomen ben ik met een busje naar mijn hostel gegaan en de eerste indruk van Chengdu was, dat het heeeel groot en indrukwekkend is. Helemaal niet wat ik had gedacht over China. Hele hoge gebouwen, veel leven 's avonds en heel ontwikkeld.
De eerste week heb ik in een hostel geslapen. Ik ben meteen de tweede avond uitgeweest met een hele grote groep die ik in het hostel heb leren kennen. Een jongen vertelde dat de bareigenaar naar het hostel was gekomen om te vragen of wij die avond uit wilde gaan in zijn club. In China is het een gevoel van status en geld om westerse mensen in je club te hebben. Dus hij vroeg ons om gratis te komen feesten. We kregen gratis drinken, fruit etc. Natuurlijk wilde we dat niet afslaan en vonden we het allemaal leuk om en kijkje te nemen in het Chinese uitgaansleven.
De rest van de week heb ik een hoop gezien in en rondom Chengdu. We zijn onder andere naar de Giant Buddha gegaan. Dat was echt een enorme toeristisch attractie. Ook zijn we naar people's park geweest. Dat was een leuk park waar iedereen op muziek aan het dansen is.
De hele week heb ik alleen maar typische Chinese dingen gegeten, zoals noodles dumplings en allemaal Chinese gerechten. De Chinese gewoontes zijn wel heel vreemd. Dat was een cultuur shock toen ik hier kwam. De Chinezen rochelen en spugen de hele dag door overal. Ze smakken tijdens het eten en boeren tijdens het eten. Ook de Chinese wc is echt een ramp. Gewoon een gat in de grond en heeeel vies.....
De rest van de week hebben we een hoop gezien en vaak uitgeweest met een hele groep met mensen van over de hele wereld. Dat was erg leuk!
Afgelopen weekend zijn we naar een van de mooiste plekken op aarde geweest. We hebben gehoord dat deze plek in de top 25 staat van swerelds mooiste plekken. Daar moesten we dus naartoe. De busrit was 10 uur lang. Niet 10 uur omdat het zo ver weg is, maar 10 uur omdat de mensen hier rijden als gekken. Ze rijden niet harder als 60 km per uur en de wegen zijn heel hobbelig. Ze toeteren om alles en iedereen, dus slapen in de bus lukt ook niet.
Maar na de 10 uur waren we eindelijk in de vallei aangekomen. Het was gelukkig de moeite waard. Het was echt heel erg mooi en gelukkig hadden we een goed weekend uitgekozen omdat het niet heel koud was overdag omdat de zon scheen. 'S avonds was het echt niet meer normaal. We hadden gelukkig elektrische dekens en konden ons 's nachts gelukkig daarmee warm houden. Maar als je uit je bed kwam was het niet meer om uit te houden.
Maar na een heel mooi weekend moesten er toch echt weer aan geloven om weer in de bus terug te gaan.

Dit was het einde van Thailand en gelukkig alsnog het begin van China.

Dinsdag ochtend ben ik vertrokken naar de Panda Base in Ya'an. Dat was ongeveer 3 uur rijden van Chengdu, dus dat was gelukkig wel te doen.
Vandaag heb ik mijn eerste dag als vrijwilliger achter de rug. Dit is echt heel erg leuk om te doen. We mogen heel dichtbij de panda's komen maar niet te dichtbij, want ze zijn heel erg gevaarlijk. 'S morgens maken we de verblijven binnen schoon en ook buiten en geven we ze eten en verder gedurende de dag doen we de dingen die nodig zijn en geven we ze nog 3 of 4 keer per dag extra eten. Jammer genoeg mogen we ze niet aanraken of vasthouden, want daar zijn ze te gevaarlijk voor en dat is waarschijnlijk niet goed voor de panda's als te veel mensen ze vasthouden.

Gelukkig kan ik alsnog een reisverhaal plaatsen over China, wel een beetje later dan verwacht maar dat maakt nu niet meer uit. China maakt dat wel weer goed.

Waarschijnlijk tot over een weekje!
She She (dankjewel) voor het lezen!

Doeeeeeeeeeeeei, dikke kus van mij !